Łupież

Łupież jest to zjawisko złuszczania skóry owłosionej głowy, najczęściej w postaci drobnych płatów z towarzyszącym w różnym nasileniu łojotokiem. Zazwyczaj proces ten ma przebieg przewlekły i jest zmienny sezonowo. Główną rolę odgrywają zaburzenia proliferacyjne naskórka, prowadzące do skrócenia fizjologicznego procesu odnowy keratynocytów, średnio do 7-15 dni.

Kolejnym czynnikiem, który wydaje się odgrywać kluczową rolę w etiopatogenezie łupieżu, jest niemalże dwukrotnie większa obecność grzyba drożdżakopodobnego Malassezia furfur, a w szczególności jego właściwości immunogenne i prozapalne.

Na rozwój łupieżu i na jego przebieg mają również wpływ czynniki takie jak odchylenia hormonalne (androgeny), uwarunkowania genetyczne i emocjonalne oraz abberacje dietetyczne oraz niepoprawny styl życia (używki).

Wyróżnia się dwie podstawowe odmiany łupieżu: łupież zwykły (suchy) oraz łupież tłusty.

Łupież zwykły charakteryzuje się bardzo obfitym drobnopłatkowym złuszczaniem głównie na skórze głowy. Łuski są drobne, koloru białego, łatwo oddzielają się od podłoża. Zazwyczaj odpadają samoistnie podczas czesania.

Łupież tłusty przebiega w sposób odmienny od łupieżu suchego. Łuski są koloru żółtego, tłuste, mocno przytwierdzone do podłoża, z tendencją do tworzenia strupów. Skóra niemal zawsze zmieniona zapalnie, czasem z sączeniem. Zmianom towarzyszy bardzo silny świąd oraz wypadanie włosów, nieraz prowadzące do trwałego łysienia.

Terapia łupieżu skóry owłosionej to przede wszystkim leczenie miejscowe bazujące na szamponach, płynach czy maskach o działaniu keratolitycznym, cytostatycznym oraz przeciwgrzybicznym.